error_reporting(0);

consulting

kruisfoto.jpg
Steunreacties

Hoi José en Karin,

Wat een geweldige binnenkomst op jullie website. Mirakel ligt weer waar ze hoort. Je moet van goede huize  komen om haar daar opnieuw vandaan te krijgen. Met bewondering voor jullie doorzettingsvermogen en met dank aan alle wel goedwillende mensen die dit hebben mogelijk gemaakt. Geniet er met volle teugen van dames!

Pim


Beste José, Beste Karin,

 

Vanaf deze kant van de dijk hebben we de laatste jaren het gekrakeel rondom de Mirakel van behoorlijk nabij kunnen volgen. Vanaf de gezamenlijke avond op het “gastvrije” gemeentehuis van West Maas en Waal, tot het volgen van the continuïng story in krant en op jullie website, af en toe aangevuld met het “laatste nieuws”.

Voor ons als buitenstaanders is het volledig onbegrijpelijk dat 1 man/vrouw het zijn/haar buren zo verschrikkelijk moeilijk kan maken en zo op kosten heeft gejaagd de afgelopen jaren. Misschien toch een vredelievend kerstkaartje in hun brievenbus……..nou, …nee

Wij wensen jullie beiden hele fijne, warme en knusse feestdagen op jullie boot op jullie eigen stek en een heel gelukkig, gezond en vooral rustig 2013 toe. Met vriendelijke groet,

Harry


Geachte dames,

 

Met verbijstering volg ik de lotgevallen op uw site. Met name omdat ik maar op 1 manier vanuit Spanje terug wil naar Nederland (dichter bij kinderen en kleinkinderen) en dat is als ik ergens op een woonboot kan wonen. Dus van uw verhalen word ik niet vrolijk, dat moge duidelijk zijn.

Er is echter 1 kleinigheidje dat steeds in mijn hoofd blijft rondmalen. Als oud zeeman denk ik maar steeds dat een woonboot (=woonschip) met trossen (=touwwerk)  aan de wal vastgemaakt dient te zijn. Dat was in ieder geval zo bij de verouderde woonwagenwet, waar woonschepen toen onder vielen. Er was toen nooit gesteggel over bouwvergunningen en weet ik wat nog meer voor ellende. M.i. is het gedonder begonnen toen men schepen vast ging maken met "spudpalen". Ja, ik ben mij zeer wel bewust van het gemak van spudpalen en het "gekloot" met touwtjes bij windkracht 8 in de regen en kou. Maar met spudpalen geef je de overheid een handvat om je met allerlei beperkende voorschriften om je oren te slaan. Terug naar het eeuwenoude vastmaken met touwtjes, zou ik zeggen. Ik geef u dit ter overweging in de hoop dat u er voordeel mee kunt doen,maar ik voeg er onmiddelijk aan toe dat ik ook de wijsheid niet in pacht heb. U oneindig veel wijsheid toewensend en hopelijk snel ongestoord woongenot.

Met vriendelijke groet vanuit Spanje, Peter

Reactie Karin en José:

Dag Peter,
Tjee, de supportmail komt van steeds verder weg! Indrukwekkend! Dank dat je de moeite hebt genomen ons te mailen. Dat doet goed. Ja, als je je boot met een touwtje afmeert, kom je eerder uit op de definitie van "een schip", dan op "een gebouw". Het is ons bekend. Aan touwen afmeren is echter met die stroming hier en dat enorme verschil tussen extreem laag en hoog water, voor ons geen optie. Als de Waal zo heel hoog staat en wij er niet meer door een uiterwaardenlandtong van zijn gescheiden, lig ik toch echt liever aan een paaltje of twee (nou ja, 'tje', 19 meter lang, 4m diep de grond in getrild).

Overigens hangt dat wettelijke gelazer niet alleen samen met hoe je afmeert.
Wij zitten ook nog eens met een bestemmingsplan met ingebakken fouten, dat echter wel officieel met stempel is vastgesteld, wat dus met fouten en al, als uitgangspunt wordt gehanteerd door de dames en heren (op dit gebied) meestal niet deskundige rechters.

En we zitten met een verschil tussen wat de wetgever heeft bedoeld en wat er feitelijk wel, en vooral NIET, in regels is gevat (de beteffende minister heeft zelf in 2011 uitgesproken dat woonschepen niet geacht worden onder de woningwet te vallen, maar dat is niet in heldere regelgeving vertaald). De Raad van State doet het dus met wat er aan gebrekkige regelgeving is en interpreteert de rest erbij.

Tel daarbij op: een star niet ter zaken kundig en niet bijster jofel functionerend gemeentelijk apparaat en het is 'helaas pindakaas' voor ons.
Het gespannen afwachten is nog steeds niet gedaan. Tot op heden is een besluit over onze vergunning uitgebleven, terwijl dat op 23 juli al wel zover had moeten zijn.
Hopelijk wordt het in woonbotenland uiteindelijk beter, maar vooralsnog zitten alle Nederlandse gemeentes met woonboten met de vraag:
wat doen we met het gegeven dat woonboten plots gebouwen zijn, maar niet zomaar een omgevingsvergunning kunnen krijgen omdat 99% niet voldoet aan het bouwbesluit? Iets om in jouw woonkeuze in Nederland wel degelijk rekening mee te houden.

Ik hoop van harte dat je kansen vindt om fijn en goed op het water te wonen. Uiteindelijk moet de overheid er landelijk iets mee, want wonen op het water is een oplossing voor ruimteproblemen in een vol rakend land. De LWO timmert gelukkig hard aan de weg. Bij deze dus even zeer onze goede wensen retour!

Hartelijke groet, Karin Swanenberg en José Iping


Jezus meiden,

Wat een gedoe allemaal. Probeer het hoofd koel te houden in deze Kafkaïaanse ontwikkelingen! Ik heb bewondering voor jullie weerstandsvermogen, al zal dat wisselend van sterkte zijn.
Moet ik met een spandoek op het Binnenhof of Plein gaan staan? Of zal ik nog een karrevracht chocolade komen brengen?

Alle goeds in deze barre tijden, Pim


Hoi José en Karin,

Heb uit de media begrepen dat jullie inmiddels tegen wil en dank "verhuisd" zijn. Bij ieder bericht over jullie hoop ik weer op een "Mirakel", of een plotseling moment van bezinning bij de verantwoordelijke(n) in deze kwestie die jullie zoveel nachtrust, geld en nog steeds zorgen kost. Schijnbaar is er in dit stadium niemand meer die durft te zeggen: ".... Dit is toch eigenlijk absurd waartoe dit heeft geleid........ kom op de  koppen bij elkaar en hoe komen we hier samen uit.....?".

Niet de buren, niet de gemeente, geen individuele politieke partij of wethouder die zich eens flink achter de oren krabt en denkt: "verrek, het gaat hier eigenlijk wel om  mensen..... dat was ik in alle consternatie even vergeten....".

In dit typische regeltjesland, is klaarblijkelijk geen enkele manier meer te vinden om op een soepele en menswaardige manier met regels om te gaan. Regels die er volgens mij nooit voor gemaakt zijn om tot dit soort absurde waanzinnige toestanden te leiden. Heel vreemd, zo zijn er ook regels van provincie die ertoe hebben geleid dat ons bedrijf een reklamebord dat er 11 jaar stond moest weghalen naast de van Heemstraweg. Was ontsierend en ineens na 11 jaar gedogen, was het afgelopen.

Ook de nieuwe N322 werd afgelopen najaar "schoongeveegd". Kaasboerderij Ravenstein en Schonenberg reklame waren hier de laatste der mohikanen die tot het einde stand hielden. Tot mijn stomme verbazing verrees er afgelopen week naast diezelfde weg (het nieuwe deel notabene!) een levensgroot bord van de projectontwikkelaar en gemeente  West Maas en Waal, die ons wees op een nieuw woningbouwprojekt:  Meten met 2 maten? Hoe kom je erbij?

Genoeg. Ik begin bijna aan m'n weekend in mijn vertrouwde woning op de vaste wal in Druten. Hoef niet te denken aan vervelende buren (want die bestaan er bij ons  gewoon niet) of een lastige gemeente die konstant om de hoek kan komen kijken. Op dit soort momenten realiseer ik mezelf hoe goed ik het toch heb en dat dit eigenlijk niet zo vanzelfsprekend is voor mensen in een situatie zoals die van jullie ..........

Sterkte meiden! Harry


Goedenavond Jose en Karin.

Naar aanleiding van jullie twitterbericht ben ik jullie website gaan bekijken.

Wat een doffe ellende wanneer de gemeente verwijst naar de rechter en andersom, onduidelijke kaarten waar wel het besluit op is gemaakt.
Ligt het hem nu in het feit dat de afmetingen van de woonark in de ogen van jullie buren niet kloppen of liggen jullie te dichtbij? ik lees namelijk over brandpreventie maatregelen.
Het is een lastige akelige kwestie, ik heb kennissen en familie welke in woonarken wonen en ook met onduidelijkheden van gemeente, overheid en provincie te kampen hebben dus ik leef met jullie mee.
Mijn complimenten voor het uitstekend uitgewerkte dossier en website, graag had ik nog repliek van jullie buren gelezen, dit geeft het geheel namelijk een hoor en wederhoor.
Ook vind ik de foto's prachtig en ik kan begrijpen dat jullie daar willen wonen al vraag ik mij af als het lukt de verstandhouding met jullie buren niet dusdanig vertroebeld is dat het nog wel leuk wonen is.
Ik wens jullie heel veel succes!
Vriendelijke groet, Casper van Eick

Reactie Karin en José:

Hallo Casper,

Dank je wel voor je sympathieke en uitgebreide reactie op onze website. Ben je zelf ook een woonbootbewoner?

We hebben enerzijds inzichtelijk willen maken hoe ons hele verhaal, juridisch en persoonlijk, is verlopen en anderzijds wat de persoonlijke, juridische gevolgen zijn voor ons en uiteindelijk ook voor andere woonbootbewoners. Dat laatste gaat nog verder worden uitgewerkt. We moeten natuurlijk richting landelijke politiek om te zien wat we daar voor elkaar kunnen krijgen, niet voor ons eigen hachje, maar voor het realiseren van duidelijke wetgeving en het wegnemen van hiaten en tegenstrijdigheden in de regels voor woonboten in het kader van de woningwet.
We hebben onze site opgezet om ons verhaal in de openbaarheid te brengen vanuit onze eigen belangen, maar nooit enige journalistieke pretentie gehad. Hoor en wederhoor lag dan ook niet in die lijn.

Een burenruzie is het al lang niet meer, en van ons uit zelfs nooit geweest. Waar het om gaat is dat onze buren met hun al dan niet terechte argumenten over de grootte van onze ark t.o.v. de ligplaats en gebrek aan de vereiste vrije ruimte, poot aan de grond hebben kunnen krijgen door gebrekkigheden in het huidige gemeentelijke bestemmingsplan (dat helaas wel is vastgesteld en dus geldig is en dus uitgangspunt voor de bestuursrechter en de Raad van Staten) en uiteindelijk door hiaten en tegenstrijdigheden in landelijke wetgeving voor woonboten. Daar moet de aandacht dan ook naartoe.
Het draait niet om een burenruzie, maar om een groot verschil tussen rechtmatigheid en rechtvaardigheid dat uit bovengenoemde voortkomt. Daar worden mensen de dupe van en niet alleen wij. Dat willen we verbeterd en rechtgezet zien.

En verder moeten we eerst onze eigen situatie zo goed mogelijk in orde krijgen. Weg naar tijdelijke ligplaats en weer terug als we onze vergunning krijgen (kans daarop zeeer groot). Maar eerst de vorst uitzitten: we hebben daardoor nog steeds niet kunnen verkassen.... Nogmaals dank voor de warme belangstelling.

Met vriendelijke groet, Karin Swanenberg

Reactie Casper:

Goedendag Karin,

Hartelijk dank voor je reactie. Ik ben zelf geen woonbootbewoner, nog niet althans, echter heb ik vrienden die op de Vecht wonen op een prachtige woonark. Zij vertellen mij regelmatig zeer nare berichten over onduidelijke regelgeving en oneerlijke kosten van waterschappen, belastingen en woz waardes. Het is mij in iedergeval duidelijk dat er vaak met 2 maten gemeten wordt, ook hadden zij een probleem met het ontwerp van de ark met de welstandscommissie.  Zij hadden zelf een ark ontworpen welke perfect bij de omliggende boerderijen met rieten kap zou passen, maar nee, 1 man, die er rijkelijk voor betaald wilde worden dit goed te keuren wilde perse een hypermoderne ark. Het is mij geheel duidelijk dat arkbewoners geen rechten hebben maar wel heel veel plichten en ik wens jullie daarom ook heel veel succes in jullie strijd om gerechtigheid.  Heel veel succes en ondanks alles hoop ik dat jullie terug kunnen keren naar jullie fijne stek.

Vriendelijke groet, Casper van Eick

 


Lieve Karin en José,

Nu heb ik de rust om jullie website te bezoeken. Josè, wat een prachtige sunrise - foto's. Ik wilde zo in mijn laptop klimmen om er echt bij te zijn. Karin, ik heb je laatste dagboek verhaal gelezen. Ik kreeg kippenvel en een brok in mijn keel. Wat kan je toch mooi schrijven. Zeker over jullie sterke gevoel dat jullie toch op jullie prachtplek blijven wonen. Ik zal deze site onder aandacht brengen van mijn netwerkje.

Odette


Waar een wil is, is een weg....
Ook naar een goede oplossing voor alle betrokkenen.....
Waar de wil ontbreekt is alleen maar leegte.
Jose succes en blijf hopen op een goed gesprek met je buren.
Pascal van Loosbroek

 


Er zijn geen woorden voor. Ik probeer te begrijpen waarom maar kan niets bedenken. Wat moet je doen om als mens gezien te worden. Wat moet je doen om te laten beseffen dat dit niet menselijks is.  Onvoorstelbaar. En eenvoudig op te lossen. Wat zijn dit voor mensen die dit laten gebeuren terwijl ze de oplossing in de hand hebben. Wie? . . en Waarom?

 

Wim Derksen


Reactie op het artikel uit de Gelderlander

Het water staat te laag. Ik hoop dat het water nog maanden, jaren te laag blijft! 
Hoe heeft het zo kunnen gebeuren dat WOONschepen tussen wal en schip zijn gevallen, letterlijk en figuurlijk. Een bouwwerk (en dus onroerend) volgens de hoogste bestuursrechter, roerend (dus géén bouwwerk) volgens de Hoge Raad, die andere hoogste rechter. Juist doordat er op wordt gewoond, behoort zeker de bestuursrechter de woonschipbewoner extra rechtsbescherming te geven. De bestuursrechter faalt door de Woningwet als uitgangspunt te nemen, terwijl deze wet niet is geschreven voor woonschepen. En aan de andere kant de Hoge Raad die vasthoudt aan de correcte lijn dat een woonschip een schip is. Het gevolg van de tegenstrijdige opvattingen van de rechterlijke macht is dat alle woonschipeigenaren/bewoners vogelvrij zijn geworden en geen enkele bescherming tegen overheden meer genieten. Oplossingen zijn er wel, om enkele te noemen:
  1. wettelijke huurbescherming voor ligplaatsen;
  2. gemeenten moeten verplicht worden ligplaatsen in bestemmingsplannen op te nemen;
  3. een definitie van bouwwerk maken, waardoor woonschepen buiten het bereik van deze definitie vallen.
Er is genoeg wetgeving met lasten voor woonschepen. Nu nog de lusten. Niet alleen plichten. Ook rechten!
Deirdre12-10-2011 | 11:21


Beste Karin en José.
Het is alweer even geleden, 1 februari 2009, een uitzending van Zembla die ging over hoe conflicten tussen burgers en gemeenten steeds vaker ontaarden in een lange juridische strijd. Kafkaanse gevechten bleken het te zijn. (nog steeds te zien via uitzending gemist). Een uitzending die ervoor gezorgd heeft dat mijn vertrouwen in de overheid als bewaker van het algemeen burgerbelang een flinke deuk heeft opgelopen. Toch hoop je altijd dat jouw gemeente en jouw gemeentebestuur zo niet zal zijn.
Het verhaal van Karin en José heeft dat laatste vertrouwen in het bestuur van Beneden-Leeuwen, ook mijn gemeentelijk bestuurder, tot een nulpunt doen dalen. Ik kan dan ook alleen maar de wens uitspreken dat dit verhaal een gevecht tussen David en Goliath mag blijken te zijn: met de gemeente Beneden-Leeuwen in de rol van de reus. Dat verhaal liep in ieder geval goed af!
Lauwense - 26-08-2011 | 21:24


Heel veel steun voor Karin en José naar aanleiding van het artikel in de Gelderlander van donderdag 11 augustus 2011.


Dames,
Ik heb jullie pleitnotitie gelezen en ben zeer onder de indruk! Dit gaat helemaal lukken! Toitoitoi
Gerard Baltus


Hoi lui, ik volg de berichtgeving en mijn haren reizen wederom de lucht in. Gemeentes en woonboten.... Ik ben al 9 jaar in de strijd voor een ligplaatsvergunning. Deze is mij toegezegd mits ik aan de maten voldoe: lxbxh 30x5x3.5  Welke maat heeft jullie ark?  Ook bij mij liggen de omwonenden dwars en hebben een zienswijze ingediend. Mijn huis dat ik wilde verkopen heeft inmiddels heel veel achterstallig onderhoud opgelopen en mijn gezondheid heeft door dit alles schade opgelopen. Uiteindelijk is het Erik Blaauw geweest die een belangrijk aandeel heeft gehad in het tot stand komen van de woonschepenverordening die nu in gemeente Pekela van kracht is. En voor mij is het wachten op de afloop om dan tot de conclusie te komen dat hoogst waarschijnlijk de ligplaats naar de volgende op de wachtlijst gaat omdat mijn huis onverkoopbaar is en ik geen woonark kan aanmeren.. De meeste mensen hebben geen ligplaats , ik heb geen ark.... De omgekeerde wereld.  En daar heb ik dan negen jaar mijn best voor gedaan. Grrr. Ik wens jullie veel sterkte in deze vriendelijke groet,
Marga Meijer


Karin en José, ik vind dat jullie daar moeten blijven wonen, ik heb zelf 14 jaar op dat mooie schip de Holland gevaren samen met onlangs overleden Cris Hol. Dat waren prachtige jaren maar ook vooral als we thuis in de strang lagen. Die mooie foto's van jullie passeren bij mij weer de revue. Ik vaar nu af en toe nog wel eens bij Martie en Petra op de sleepboot of op het kraanschip de Hebbes. Ik heb ook getekent en hoop voor jullie dat het goed komt.
Groeten Henk en Paula van Gelder uit Afferden.